Echinacea purpurea

Photo gallery

Οικογενεια

Asteraceae, Subfamily Asteroideae

Συνωνυμα

Brauneria purpurea (L.) Britton, Echinacea intermedia Lindl., E. purpurea (L.) Moench f., E. purpurea (L.) Moench var. arkansana Steyerm., E. speciosa Paxt., Rudbeckia purpurea L., R. hispida Hoffm., R. serotina Sweet.

Παραδοσιακη Αγγλικη Ονομασια

Echinacea, purple cone flower, eastern purple coneflower, broad-leaved purple coneflower, American Coneflower, Black Sampson, Comb Flower, Hedgehog, Indian Head, Rudbeckia, Sampson Head, Scurvy Root, snakeroot. Η γενική ονομασία του φυτού προέρχεται από την ελληνική λέξη ἐχῖνος (εχινόδερμα), που σημαίνει «αχινός» ή «σκαντζόχοιρος», αναφερόμενη στην έντονη, ακανθώδη  εξαρτήματα στο θολωτό κέντρο του κεφαλιού.

Κοινα ελληνικα ονοματα

Εχινάτσεα, Πήρε το όνομά του από την ελληνική λέξη <<εχίνος>> (αχινός, σκαντζόχοιρος).

Βοτανικη περιγραφη

Η Echinacea purpurea, είναι μια πολυετής πόα, μεγαλώνει έως 1,8m ύψος και έχει ρίζωμα (υπόγειους βλαστούς). Πάνω από το έδαφος έχει τραχιά στελέχη (βλαστούς), τα οποία συχνά διακλαδίζονται κοντά στην κορυφή και φέρουν μαλακές, κοντές τρίχες. Φύλλα ξεκινούν από την βάση του βλαστού και είναι 15×10 εκ. με χοντροκομμένα, ακανόνιστα οδοντωτά περιθώρια. Τα φύλλα που ξεκινούν από ψηλότερο σημείο του βλαστού είναι κωνικά προς τη βάση τους. Οι ταξιανθίες (στεφάνη) είναι μέχρι 15 εκ. σε διάμετρο. Τα κεντρικά δισκοειδή ανθίδια είναι πορτοκαλί. Τα εξωτερικά, στείρα, ακτινωτά-πέταλα είναι κόκκινα-μωβ με πράσινες πινελιές και 3-8 εκ. μακριά. Τα άνθη επικονιάζονται από τα ιπτάμενα έντομα, συμπεριλαμβανομένων των μελισσών, σφηκών και πεταλούδων. Ο καρπός είναι ένα αχαίνιο (μικρός ξηρός καρπός, με λεπτά τοιχώματα).

Γεωγραφική Εξάπλωση

Η Echinacea purpurea  είναι αυτοφυής σε περιοχές αποστράγγισης του Ατλαντικού των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και του Καναδά. Έχει εισαχθεί ως καλλιεργήσιμο φαρμακευτικό φυτό σε περιοχές της βόρειας και ανατολικής Αφρικής και της Ευρώπης.

Υποειδη

Δεν υπάρχουν υποείδη αυτού του είδους.

Άλλα taxa του γένους Echinacea με παρόμοιες ιδιότητες και δράσεις

Τα φυτά Echinacea angustifolia (DC.) Hell. και Echinacea pallida (Nutt.) καλλιεργούνται για φαρμακευτικούς σκοπούς.

Μέρη του φυτού που χρησιμοποιούνται για φαρμακευτική χρήση, συγκομιδή και επεξεργασία

Αποξηραμένα ριζώματα, ρίζες, φύλλα, άνθη.

Βοτανικές και παραδοσιακές χρήσεις:

Καλλωπιστική χρήση: Η εχινάτσεα συχνά καλλιεργείται μόνο για τη διακοσμητική αξία της, ιδιαίτερα για τα φανταχτερά άνθη της στους κήπους.

Φυτοχημική σύσταση

Μια σειρά από χημικές ενώσεις έχουν εντοπιστεί, συμπεριλαμβανομένων των αλκαμιδίων, πολυαλκενίων, πολυαλκυνίων, παραγώγων καφεϊκού οξέος και πολυσακχαριτών. Το πτητικό έλαιο περιέχει, μεταξύ άλλων ενώσεων, βορνεόλη, οξικό βορνύλιο, πενταδεκα-8-(Ζ)-εν-2-όνη, γερμακρένιο D, καρυοφυλλένιο, και εποξειδίο καρυοφυλλενίου. Τα ισοβουτυλαμίδια, με C11-C16 ευθείες αλυσίδες λιπαρών οξέων με ολεφινικούς ή ακετυλενικούς δεσμούς (ή και τα δύο), βρίσκονται στα εναέρια μέρη της πόας Echinaceae purpurea, με ισομερή δωδεκα-(2Ε, 4Ε, 8Ζ, 10Ε / Ζ)-τετραενοϊκά οξέα ισοβουτυλαμιδίων. Το παράγωγο του εστέρα του καφεϊκού οξέος, κιχωρικό οξύ, είναι κύρια δραστική ένωση αυτής της κατηγορίας, η οποία βρίσκεται στα εναέρια τμήματα της Echinacea purpurea, με εύρος συγκέντρωσης από 1.2 έως 3.1%. Ο μεθυλικός εστέρας του κιχωρικού οξέος και άλλα παράγωγα είναι, επίσης, παρόντα. Οι πολυσακχαρίτες  της Echinaceae purpurea είναι δύο ειδών: η α-ετεροξυλάνη με μέση σχετική μοριακή μάζα περίπου 35000 (PS-I) και η αραβινοραμνογαλκτάνη με μέση σχετική μοριακή μάζα περίπου 45000 (PS-II).

Η Echinacea purpurea, είναι ένα από τα κύρια φαρμακευτικά είδη του γένους Echinacea και έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία λοιμώξεων, την επούλωση τραυμάτων και την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Ο υψηλού μοριακού βάρους πολυσακχαρίτης ετεροξυλάνη έχει τη δυνατότητα να ενεργοποιεί την φαγοκυττάρωση. Τα αλκαμίδια της Echinacea έχουν ανοσορυθμιστική και αντι-φλεγμονώδη δράση. Η Ε. purpurea έχει χρησιμοποιηθεί ως παυσίπονο και για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του κρυολογήματος. Παράγωγα καφεϊκού οξέος από το φυτό είναι αποτελεσματικά αντιοξειδωτικά σε συστήματα παραγωγής ελεύθερων ριζών και έχουν αντι-φλεγμονώδη δραστικότητα και ανασταλτική δράση επί της υαλουρονιδάσης, οι οποίες είναι σημαντικές στην επούλωση τραυμάτων. Η μελανίνη, συστατικό της εχινάτσεα, είναι γνωστή για την ανοσοδιεγερτική δραστικότητα της.

Τα προϊόντα του φυτού είναι από τα πιο δημοφιλή φυτικά ανοσοδιεγερτικά στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη. Σε πολλές αναφορές έχουν καταγραφεί ανοσορυθμιστικές ιδιότητες διαφόρων παρασκευασμάτων, προερχόμενα από διάφορα μέρη ποικίλων ειδών του γένους Echinacea. Παρασκευάσματα από το φυτό έχουν ελεγχθεί σε κλινικές δοκιμές και τα αποτελέσματα διέφεραν σε μεγάλο βαθμό. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι τα παρασκευάσματα, από τα υπέργεια τμήματα της Echinacea purpurea, ενδεχομένως είναι αποτελεσματικά για την έγκαιρη θεραπεία του κρυολογήματος σε ενήλικες, αλλά τα αποτελέσματα δεν είναι απολύτως συνεπή. Ευεργετικές επιδράσεις άλλων παρασκευασμάτων από το φυτό, για την πρόληψη  θα μπορούσαν να υπάρχουν, όμως δεν έχουν καταδειχθεί σε ανεξάρτητες επαναλαμβανόμενες, αυστηρά τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες.

Οι πληροφορίες σχετικά με τη χρήση του φυτού από παραδοσιακούς θεραπευτές ποικίλλουν από την εξωτερική εφαρμογή του σε τραύματα, εγκαύματα και τσιμπήματα εντόμων έως το μάσημα των ριζών για τον πονόδοντο και τις λοιμώξεις του φάρυγγα, αλλά και την εσωτερική χρήση για την αντιμετώπιση του πόνου, του βήχα, και για τους σπασμούς του στομάχου.

O Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε τη χρήση της πόας Echinacea purpurea ως παραδοσιακό φυτικό φαρμακευτικό προϊόν για τη θεραπεία μικρών επιφανειακών πληγών και της ρίζας της Echinacea purpurea για την συμπληρωματική θεραπεία του κοινού κρυολογήματος.

Καλλιεργείται το φυτό σε τοπικές καλλιέργειες και σε τι βαθμό

Λεπτομέρειες Καλλιέργειας: Προτιμά ένα βαθύ, πλούσιο και άφθονο πηλώδες φυλλόχωμα σε μια ηλιόλουστη θέση. Ευδοκιμεί σε  ξηρά εδάφη και ανέχεται την ξηρασία, εφόσον έχει αναπτυχθεί. Προτιμά ένα καλό ελαφρύ χώμα.

Πολλαπλασιασμός: –Η σπορά πραγματοποιείται το Μάρτιο / Απρίλιο σε θερμοκήπιο με χώμα ίσα να καλύπτει το σπόρο. Οι ημερήσιες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας ενισχύουν τη βλάστηση. Ο σπόρος βλαστάνει συνήθως σε 10 - 21 ημέρες στους 25 °C Τοποθετήστε τα φυτάρια σε ατομικά δοχεία τη στιγμή που είναι αρκετά μεγάλα ώστε να μπορέσετε να τα μεταφέρετε και να μπορέσουν να αναπτυχθούν πάλι στο θερμοκήπιο για το πρώτο καλοκαίρι. Φυτέψτε τα έξω στα τέλη της άνοιξης ή στις αρχές του καλοκαιριού του επόμενου έτους και προστατέψτε τα από γυμνοσάλιαγκες τουλάχιστον μέχρι να είναι πλήρως ανεπτυγμένα. Χωρίστε τα την άνοιξη ή το φθινόπωρο.

Οι μεγάλες συστάδες μπορούν να μεταφυτευτούν απευθείας στις μόνιμες θέσεις τους, αν και το καλύτερο είναι μικρές συστάδες να φυτευτούν σε γλάστρες και να αναπτυχθούν σε κρύο μέρος έως ότου ριζοβολίσουν καλά. Φυτέψτε τα φυτά την άνοιξη. Κόψτε τις ρίζες τον Οκτώβριο.

Κίνδυνοι

Το πιο πιθανό είναι να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις σε παιδιά και ενήλικες που είναι αλλεργικοί στην αμβροσία, στις καλέντουλες και στις μαργαρίτες. Επίσης, κάποιος που υποφέρει από αυτοάνοσο νόσημα, όπως ρευματοειδή αρθρίτιδα ή ερυθηματώδη λύκο, ή από χρόνιες λοιμώξεις, όπως HIV / AIDS ή φυματίωση, δεν πρέπει να χρησιμοποιεί εχινάτσεα.

Bibliography