Dracunculus vulgaris

Photo gallery

Οικογενεια

Araceae

Συνωνυμα

Παραδοσιακη Αγγλικη Ονομασια

for D. vulgaris are Dragon Arum, the Black Arum, the Voodoo Lily, the Snake Lily, the Stink Lily, the Black Dragon, the Black Lily, Dragonwort, and Ragons.

Κοινα ελληνικα ονοματα

The Greeks call it “drakondea” or dragon flower. Δρακοντιά ή Φιδόχορτο

Βοτανικη περιγραφη

Φυτό μέχρι 100 cm. Φύλλα 15-20 x 25-35 cm, με σχήμα περισσότερο ή λιγότερο νεφροειδές. Τμήματα 9-15, ελλειπτικά η επιμήκη-λογχοειδή, οξεία. Mίσχος με μακριά και πλατιά περιβάλλουσα βάση, στικτός με κηλίδες σκούρες μωβ, κρύβοντας την βάση του βλαστού, έτσι ώστε να κάνουν μερικά φύλλα να εμφανίζονται επί του βλαστού. Σπάθη 20-40 (-55) cm, λεία, με κάτω επιφάνεια πρασινωπή και τηνεπάνω σκούρο καφέ-μοβ. Με το άνω μέρος λογχοειδές, όρθιο. Στα περιθώρια κυματώδης. Σπάδικας με αρσενικές και θηλυκές ζώνες σχεδόν συνεχόμενα. Στείρα άνθη λίγα, μερικές φορές απουσιάζουν. Απόφυση με κοντό χλωμό στέλεχος, το υπόλοιπο σκούρο μωβ. Μούρα πορτοκαλί-κόκκινα. 2n = 32.

Γεωγραφική Εξάπλωση

Α. & Κεντρική. Περιοχή Μεσογείου, εξαπλώνεται στην Ν. Βουλγαρία, καλλιεργούμενο αλλά και εγκλιματισμένο οπουδήποτε αλλού. Al Bu Co Cr Gr It Ju Sa Si [Ga ?Hs Lu].

Υποειδη

κανένα.

Μέρη του φυτού που χρησιμοποιούνται για φαρμακευτική χρήση, συγκομιδή και επεξεργασία

Κόνδυλοι, φύλλα, ρίζα.

Φυτοχημική σύσταση

τα φύλλα και οι κόνδυλοι του γένους Dracunculus περιέχουν σαπωνίνες και αλκαλοειδή κωνειίνης, ταννίνες, φλαβονοειδή και κουμαρίνες. Ασυνήθιστα φαινυλο-λιπαρά οξέα έχουν προσδιοριστεί στα σπέρματα.

Διάφορα μέρη του φυτού έχουν χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα ως αντίδοτο για το δάγκωμα φιδιού. Όποιος έτριβε τη ρίζα στα χέρια του υποτίθεται ότι προστατεύεται από δάγκωμα φιδιού, και το τυρί τυλιγμένο με το φυτό προστατεύεται από τη σήψη. Τα θρυμματισμένα φύλλα του φιδόχορτου χρησιμοποιούνταν ως κομπρέσες στις πληγές, από τις οποίες αργότερα προέκυψε η ονομασία της "break root", δηλαδή για τη θεραπεία και την επούλωση καταγμάτων. Η "χυμός" της ρίζας (με έλαιο) γινόταν ενστάλαξη σε αυτιά ατόμων με πόνο στο αυτί. Οι κόνδυλοι έχουν χρησιμοποιηθεί εξωτερικά στη θεραπεία των ρευματισμών.

Η ρίζα του φιδόχορτου περιγράφεται από το Διοσκουρίδη ως αποχρεμπτικό σε αφέψιμη μορφή ή νωπά, αποξηραμένα ή διαλυμένα.

Επανειλημμένα, είχε χρησιμοποιηθεί ως φάρμακο ενάντια ασθενειών των πνευμόνων. ¨Ετσι του αποδόθηκε το όνομα «βότανο του πνεύμονα».

Ο Διοσκουρίδης καταγράφει τις αμβλωτικές ιδιότητες των ριζών Dracunculus και υπάρχουν πολλές αναφορές για τη χρήση του εναντίον κακοηθειών.

Οι καρποί με τους σπόρους χρησιμοποιούνται από του στόματος για τη θεραπεία των αιμορροΐδων, αν και οι τοξικές ιδιότητες του είναι γνωστές.

Καλλιεργείται το φυτό σε τοπικές καλλιέργειες και σε τι βαθμό

Δεν καλλιεργείται συστηματικά . Χρησιμοποιείται όμως ως καλλωπιστικό, περιστασιακά στους κήπους και εγκλιματίζεται παντού.

Κίνδυνοι

Το D. vulgaris Schott θεωρείται ένα δηλητηριώδες φυτό, τα φύλλα και οι κόνδυλοι του φυτού έχουν τοξική επίδραση σε ανθρώπους και ζώα.