Artemisia dracunculus

Photo gallery

Οικογενεια

Asteraceae, Υποοικογένεια: Asteroideae

Συνωνυμα

Artemisia dracunculoides Pursh, Artemisia glauca Pall. ex Willd., Artemisia dracunculus ssp. dracunculus L., Artemisia dracunculus ssp. glauca (Pall. ex Willd.) H.M. Hall & Clem., Oligosporus dracunculus (L.) Poljakov, Oligosporus dracunculus ssp. dracunculinus (S. Watson) W.A. Weber, Oligosporus dracunculus ssp. glaucus (Pall. ex Willd.) A. Löve & D. Löve, Artemisia dracunculoides var. dracunculina (S. Watson) S.F. Blake, Artemisia dracunculus var. glauca (Pall. ex Willd.) Besser, Artemisia glauca var. dracunculina (S. Watson) Fernald.

Παραδοσιακη Αγγλικη Ονομασια

French Tarragon, Little dragon, Dragon, Dragon’s wort, Herbaceous Sagewort, Pinon Wormwood, Wormwood, Green Sagewort, Silky Wormwood, Wormwood, Tarragon, Wild Tarragon. Το όνομα Εστραγκόν είναι παραφθορά της γαλλικής «Esdragon», προέρχεται από τo λατινικό «Dracunculus» (ένας μικρός δράκος), από το οποίο επίσης πήρε και το επιστημονικό όνομά του. Αρχικά,  ονομάστηκε "Εστραγκόν" που προήλθε από την αραβική λέξη "tharkhoum" και την λατινική λέξη "dracunculus" που σημαίνει "μικρός δράκος", κατά πάσα πιθανότητα από τον τρόπο που στριφογυρίζουν οι ρίζες, όπως ο δράκος.

Κοινα ελληνικα ονοματα

Αρτεμισία η δρακόντια, Αρτεμίσια η δρακόντιος, Ταραγκόν, Εστραγκόν.

Βοτανικη περιγραφη

Αρωματικό φυτό, πολύ διακλαδισμένο, λείο, πολυετές, 60-120 εκ. Φύλλα βάσης τρισχιδή στην άκρη, το υπόλοιπο 2-10 Χ 0,2-1 εκ., γραμμοειδή  προς λογχοειδή, ακέραια ή ασθενώς  οδοντωτά. Κεφάλια σφαιροειδή, μισχωτά, στραμμένα προς τα πίσω. Περίβλημα ταξιανθίας 2-3 χιλ., εξωτερικά βράκτια επιμήκη-ελλειψοειδή, σχεδόν ολόκληρα όχι ξυλώδη, τα εσωτερικά ωοειδή, με φαρδύ μεμβρανώδες περιθώριο. Στεφάνη κιτρινωπή. 2n = 18, 36, 90.

Γεωγραφική Εξάπλωση

Νότια και ανατολικά της Σοβιετικής Ένωσης. Καλλιεργείται ευρέως για αρωματισμό (εστραγκόν) και έχει τοπικά εγκλιματιστεί. Rs (C, W, E) [Au Cz Ga Ge He Ju Rm Rs (?B, K)]. Το είδος καλλιεργείται ευρέως σε ολόκληρο τον κόσμο, κυρίως στην Νότια Ευρώπη, τη Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Υποειδη

Τα υποείδη που υπήρχαν προηγουμένως, τελικά θεωρήθηκαν συνώνυμα του είδους.

Taxa που συμπεριλαμβάνονται στο γένος Artemisia με παρόμοιες ιδιότητες και δράσεις

Υπάρχουν αρκετές αναφορές σχετικά με την ανθελονοσιακή, αντιοξειδωτική, κυτταροτοξική, αντιπυρετική, αναλγητική, αντιδιαβητική, αντιμικροβιακή και αντιμυκητιακή δράση των διαφορετικών ειδών Artemisia. Η Artemisia absinthium L. και η Artemisia annua L., που υπάρχουν στην περιοχή μελέτης, χρησιμοποιούνται, επίσης, για τις φαρμακευτικές ιδιότητές τους.

Μέρη του φυτού που χρησιμοποιούνται για φαρμακευτική χρήση, συγκομιδή και επεξεργασία

φύλλα,  ανθοφόρα τμήματα, ρίζα.

Βοτανικές και παραδοσιακές χρήσεις:

Μαγειρικές χρήσεις: αποτελεί βότανο που χρησιμεύει στη μαγειρική, με ευδιάκριτα αρωματικά φύλλα που ενισχύουν τις γεύσεις των τροφίμων (ψάρια, πουλερικά, χοιρινό, αρνί, κ.λπ.). Χρησιμοποιείται φρέσκο σε σαλάτες και ως γαρνιτούρα. Πρέπει όμως να χρησιμοποιείται σε μικρές ποσότητες, και είναι πικρό όταν μαγειρευτεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα φύλλα χρησιμοποιούνται για την παρασκευή ξιδιού εστραγκόν. Τα φύλλα περιέχουν περίπου 0,3% αιθέριο έλαιο, περίπου το 70% των οποίων είναι η εστραγόλη. Αυτό χρησιμοποιείται ως αρωματική ύλη τροφίμων.. Στην Ευρώπη, η Α. dracunculus χρησιμοποιείται ευρέως για να αρωματίσει πολλές σάλτσες, είναι ένα από τα αγαπημένα βότανα στη Γαλλία και χαρακτηρίζει την γαλλική μουστάρδα «Dijon» καθώς και σάλτσες με βάση την κρέμα γάλακτος, τα αυγά και τη μαγιονέζα, όπως «tartar», τη σάλτσα «béarnaise» και τη σάλτσα «hollandaise»

Άλλες χρήσεις: Το έλαιο του εστραγκόν εξάγεται από τα φύλλα και τις ανθοφόρους κορυφές. Χρησιμοποιείται ως άρωμα σε σαπούνια, απορρυπαντικά και καλλυντικά. Τόσο η καλλιέργεια, όσο και το αποξηραμένο φυτό απωθούν τα έντομα.

Φυτοχημική σύσταση

Βιολογικώς δραστικοί δευτερογενείς μεταβολίτες είναι τα αιθέρια έλαια (0,15 - 3,1%), οι κουμαρίνες (> 1%), τα φλαβονοειδή, και τα φαινυλοπροπανικά οξέα. Η μεθυλευγενόλη (έως 39%), η εστραγόλη (έως 82%), η ελεμικίνη (έως 57%), και το τερπινολένιο (έως 25%) είναι τα επικρατέστερα συστατικά του ελαίου μεταξύ των διαφόρων τοπικών «ποικιλιών». Έχουν, επίσης, αναφερθεί σεσκιτερπενοειδή, βιταμίνες και δεψικές ουσίες.

Το εστραγκόν έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπευτική από την αρχαιότητα. Παραδοσιακά, έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση των  πονοδόντων, ως ένα ήπιο ηρεμιστικό, για την πρόληψη των καρδιακών παθήσεων και ως αντίδοτο για τσιμπήματα φιδιών. Σήμερα, χρησιμοποιείται για ασθένειες του πεπτικού συστήματος: ανακουφίζει τις κράμπες στο στομάχι, διεγείρει την όρεξη και την παραγωγή χολής. Χρησιμοποιείται, επίσης, για την προαγωγή της εμμήνου ρύσεως, ως ένα ήπιο ηρεμιστικό και ως υποκατάστατο του αλατιού για άτομα με υψηλή αρτηριακή πίεση. Η ρίζα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις πόνων στα δόντια. Μελέτες in vivo, κυρίως σε τρωκτικά, ιδιαίτερα στη Ρωσία, τονίζουν τις δυνητικές αντιφλεγμονώδεις, ηπατοπροστατευτικές, και αντιϋπεργλυκαιμικές δράσεις του.

Καλλιεργείται το φυτό σε τοπικές καλλιέργειες και σε τι βαθμό

Λεπτομέρειες καλλιέργειας: Kαλλιεργείται εύκολα σε καλά αποστραγγισμένο έδαφος με σχεδόν ουδέτερο ph (δηλαδή ανάμεσα σε 6.5 και 7.5) ή ελαφρώς αλκαλικό αργιλώδες έδαφος, σε ζεστές ηλιόλουστες ξηρές θέσεις. Τα φυτά δεν είναι πολύ μακρόβια όταν καλλιεργούνται σε αργιλώδες έδαφος, όμως είναι περισσότερο μακρόβια, πιο ανθεκτικά και πιο αρωματικά όταν καλλιεργούνται σε φτωχό και ξηρό έδαφος. Τα εδραιωμένα φυτά είναι ανθεκτικά στην ξηρασία. Αντέχει σε pH  από 6,5 έως 7,8. Το καλύτερο είναι να αναπτυχθεί σε ένα ξηρό, μάλλον φτωχό έδαφος δεδομένου ότι έτσι θα οδηγήσει σε ένα πιο «σκληραγωγημένο» φυτό. Το ξηρό έδαφος θα συμβάλει, επίσης, στη αποφυγή της προσβολής από γυμνοσάλιαγκες. Αυτοί τείνουν να προσβάλλουν νεαρής ανάπτυξης άτομα, αλλά μπορεί να καταστρέψουν ακόμα και ένα καλά εδραιωμένο φυτό. Όταν εγκατασταθούν κανονικά, τα φυτά τότε  μπορούν να επεκταθούν ελεύθερα ριζοβολόντας. Τα άνθη δεν ανοίγουν σε ψυχρά καλοκαίρια και σπάνια παράγονται βιώσιμα σπέρματα. Αποτελεί επιτυχημένο συνοδό φυτό για τα περισσότερα φυτά, ειδικά για τις  μελιτζάνες και τις πιπεριές.

Πολλαπλασιασμός: Τα σπέρματα φυτεύονται  από τα τέλη του χειμώνα έως την αρχή του καλοκαιριού σε θερμοκήπια. Σπάνια παράγονται γόνιμα σπέρματα από το συγκεκριμένο φυτό, τα περισσότερα, αν όχι όλα όσα που διατίθενται με το όνομα αυτό, είναι του A. dracunculoides. Επομένως, είναι καλύτερο να πολλαπλασιάζεται μόνο με μοσχεύματα. Η διαίρεση για την δημιουργία μοσχευμάτων είναι πολύ εύκολη την άνοιξη ή το φθινόπωρο. Τα τμήματα μπορούν να φυτευτούν έξω απευθείας στις μόνιμες θέσεις τους, αν και προτιμάται να αναπτυχθούν πρώτα σε «κρύα πλαίσια» έως ότου ριζώσουν καλά. Τα μοσχεύματα πρέπει να παίρνονται από τη βάση στο τέλος της άνοιξης. Οι  νεαροί βλαστοί πρέπει να συλλέγονται σε περίπου 10 – 15 εκ μήκος και να αναπτύσσονται σε μια ελαφρά σκιασμένη θέση σε θερμοκήπιο ή «κρύο πλαίσιο». Η φύτευση έξω σε μόνιμες θέσεις, εάν είναι καλά ριζωμένααποτελεί μια πολύ γρήγορη και εύκολη μέθοδο πολλαπλασιασμού.

Propagation: Seed - surface sow from late winter to early summer in a greenhouse. Fertile seed is rarely produced from this plant - most if not all seed supplied under this name is of the inferior form, Russian tarragon (A. dracunculoides). Therefore, it is best to only propagate by division. Division is very easy in spring or autumn. The divisions can be planted out direct into their permanent positions, though we prefer to pot them up first and grow them on in a cold frame until they have rooted well. Basal cuttings in late spring. Harvest young shoots about 10 - 15c long and pot them up in a lightly shaded place in a greenhouse or cold frame. Plant them out into their permanent positions when well rooted, it is a very quick and easy method of propagation.

Κίνδυνοι

Αλλεργίες: Αν και δεν υπάρχουν αναφορές τοξικότητας γι’ αυτό το είδος, η επαφή του δέρματος με ορισμένα μέλη αυτού του γένους μπορεί να προκαλέσει δερματίτιδα ή άλλες αλλεργικές αντιδράσεις σε μερικούς ανθρώπους.

Παρενέργειες και Προειδοποιήσεις: Το εστραγκόν μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αιμορραγίας. Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με διαταραχές αιμορραγίας ή λήψη φαρμάκων που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αιμορραγίας. Είναι απαραίτητες οι προσαρμογές της δοσολογίας. 

Το εστραγκόν μπορεί να μειώσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή υπογλυκαιμία και σε εκείνους που λαμβάνουν φάρμακα, βότανα ή συμπληρώματα που επηρεάζουν το σάκχαρο του αίματος. Τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μπορεί να χρειαστεί να παρακολουθούνται από έναν γιατρό. Προσαρμογές στη φαρμακευτική αγωγή μπορεί να είναι απαραίτητες.
Μπορεί να συμβεί υπνηλία ή καταστολή. Συνιστάται προσοχή σε περίπτωση οδήγησης ή χρήσης βαρέων μηχανημάτων.

Το εστραγκόν περιέχει εστραγόλη. Αν και δεν έχει μελετηθεί καλά σε ανθρώπους, η εστραγόλη μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του ήπατος. Πιστεύεται ότι οι ποσότητες εστραγόλης που καταναλώνονται σε εκχυλίσματα εστραγκόν, είναι πάρα πολύ μικρές για να προκληθεί οποιοδήποτε πρόβλημα. Ωστόσο, συνιστάται προσοχή σε αυτούς που μπορεί να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του ήπατος.

Bibliography

Antifungal constituents of the essential oil fraction of Artemisia dracunculus L. var. dracunculus
KM Meepagala, G Sturtz, DE Wedge - Journal of agricultural and …, 2002 - ACS Publications
 
Biological characteristics and useful properties of tarragon (Artemisia dracunculus L.)(review)
AM Aglarova, IN Zilfikarov, OV Severtseva - Pharmaceutical Chemistry …, 2008 - Springer
 
Artemisia dracunculus L.(tarragon): a critical review of its traditional use, chemical composition, pharmacology, and safety
 
The Artemisia L. genus: a review of bioactive essential oils
MJ Abad, LM Bedoya, L Apaza, P Bermejo - Molecules, 2012 - mdpi.com