Aloe vera

Photo gallery

Οικογενεια

Xanthorrhoeaceae

Παραδοσιακη Αγγλικη Ονομασια

Aloe

Κοινα ελληνικα ονοματα

Αλόη η γνήσια

Βοτανικη περιγραφη

Η Αλόη η γνησία είναι ένα φυτό, {ανήκει στην κατηγορία των κρίνων} που φτάνει γύρω στα 60 έως 100cm σε ύψος. Τα φύλλα είναι παχιά και σαρκώδη, πράσινα προς το πράσινο-γκρι, με ορισμένες ποικιλίες να εμφανίζουν λευκά στίγματα στις επιφάνειες των φύλλων. Το περίγραμμα των φύλλων έχει μικρά λευκά αγκάθια. Βγάζει άνθη το καλοκαίρι, τα οποία κρέμονται από ένα και μόνο βλαστό που φτάνει τα 90cm σε ύψος. Τα άνθη έχουν σωληνοειδή μορφή, με κίτρινη στεφάνη που φτάνει γύρω στα 2 έως 3cm.

Γεωγραφική Εξάπλωση

Μεγαλώνει σε άνυδρα κλίματα και συναντάται ευρέως στην Ήπειρο, στην Άρτα, στην Πρέβεζα, στην Θεσπρωτία, στην Λευκάδα και στην Κέρκυρα.

Μέρη του φυτού που χρησιμοποιούνται για φαρμακευτική χρήση, συγκομιδή και επεξεργασία

Χρησιμοποιούνται τα φύλλα της. Πιο συγκεκριμένα όταν τεμαχιστεί εκκρίνει δύο υγρά, τα οποία έχουν διαφορετικές επιδράσεις και ιδιότητες. Ο κιτρινο-πράσινος χυμός ο οποίος ως επί το πλείστον εκκρίνεται όταν κοπεί η πράσινη επιφάνεια του φύλλου είναι ερεθιστικός. Αυτός περιέχει την αλοΐνη η οποία έχει όμοια σύνθεση με το κόμμι. Από την άλλη, το διαφανές υγρό που εκκρίνεται από το εσωτερικό του φύλλου, είτε αυτό τεμαχιστεί ή συνθλιβεί, είναι καταπραϋντικό και λέγεται ότι βοηθά στην επούλωση.

Βοτανικές και παραδοσιακές χρήσεις:

Χρησιμοποιούσαν την αλόη τη γνησία για τη θεραπεία πληγών ενώ το κίτρινο υγρό που βρίσκεται μέσα στα φύλλα χρησιμοποιούνταν ως καθαρτικό.

Φυτοχημική σύσταση

Η αλόη βέρα, κυρίως τα φύλλα της, περιέχουν ένα ευρύ φάσμα ουσιών όπως είναι ακετυλικές μαννόζες, πολυμαννόζες, ανθρακινόνες και οι διάφορες λεκτίνες. Το φυτό έχει 200 περίπου συστατικά που το καθιστούν ένα ισχυρό φάρμακο.

Η αλόη βέρα, κυρίως τα φύλλα της, περιέχουν ένα ευρύ φάσμα ουσιών όπως είναι ακετυλικές μαννόζες, πολυμαννόζες, ανθρακινόνες και οι διάφορες λεκτίνες. Το φυτό έχει 200 περίπου συστατικά που το καθιστούν ένα ισχυρό φάρμακο.
Χρησιμοποιείται εσωτερικά και εξωτερικά από τον άνθρωπο. Το ζελέ που βρίσκεται στα φύλλα χρησιμοποιείται για την ανακούφιση σε μικρής σπουδαιότητας εγκαύματα, πληγές, και διάφορες δερματικές παθήσεις, όπως το έκζεμα και η δερματοφύτωση. Ο χυμός χρησιμοποιείται για να αντιμετωπιστεί ποικιλία των παθήσεων του πεπτικού συστήματος. Η εναλλακτική ιατρική με τη χρήση φυτών για θεραπεία ήταν δημοφιλής στη δεκαετία του 1950, σε πολλές δυτικές χώρες. Οι ευεργετικές ιδιότητες από τη χρήση του ζελέ είναι σχεδόν άμεσες και, επίσης, προσθέτουν ένα επιπλέον στρώμα πάνω στις πληγές που λέγεται ότι μειώνει την πιθανότητα μόλυνσης.
Έχουν γίνει πολύ λίγες μελέτες σχετικά με πιθανά οφέλη του ζελέ της αλόης της γνησίας με εσωτερική χρήση. Συστατικά της αλόης της γνησίας ενδέχεται να εμποδίζουν την ανάπτυξη όγκων. Υπήρξαν ορισμένες μελέτες σε ζώα που δείχνουν ότι το εκχύλισμα της αλόης της γνησίας έχει σημαντικές αντι-υπεργλυκαιμικές ιδιότητες και μπορεί να είναι χρήσιμο για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου Β. Οι μελέτες αυτές δεν έχουν εφαρμοστεί σε ανθρώπους.
Η αλόη βέρα έχει όμως και εσωτερική χρήση. Ενδεχομένως να μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, να περιορίζει τους μυϊκούς και σκελετικούς πόνους, τους κολικούς και τις κρίσεις άσθματος. Επίσης, τονώνει την πεπτική λειτουργία και καταπολεμά διαταραχές, όπως η δυσκοιλιότητα και η δυσπεψία, ενώ ενισχύει και το ανοσοποιητικό, γι’ αυτό και έχει χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς με AIDS και καρκίνο.

 

Καλλιεργείται το φυτό σε τοπικές καλλιέργειες και σε τι βαθμό

Απαντάται αυτοφυές σε ικανοποιητικούς πληθυσμούς οπότε δεν καλλιεργείται συστηματικά.

Χρήση ως βότανο στην τοπική αγορά

Κυκλοφορεί ευρέως σε διάφορα τυποποιημένα σκευάσματα[Καλύτερη επιλογή θεωρούνται τα παρασκευάσματα “Αloe Vera” που προέρχονται από ολόκληρο το φύλλο της αλόης και όχι μόνο από το εσωτερικό του. Επίσης καλή επιλογή είναι αυτά που έχουν παρασκευαστεί από αλόη που έχει υποστεί ψυχρή και όχι θερμή επεξεργασία γιατί με την τελευταία καταστρέφεται μέρος από τους σακχαρίτες], που σχετίζονται με: πεπτικές διαταραχές, στοματική υγιεινή, πιτυρίδα, εγκαύματα, κοψίματα, εκδορές και εκζέματα.

Οποιαδήποτε χρήση στον τοπικό πολιτισμό

Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση εγκαυμάτων και δερματικών παθήσεων.

Κίνδυνοι

Σε γενικές γραμμές, η Aloe vera είναι ασφαλές φυτό, αρκεί να χρησιμοποιείται σωστά. Πρέπει να ακολουθείτε πάντα τις οδηγίες του φαρμακοποιού ή του βοτανοθεραπευτή γιατί η παρατεταμένη ή υπερβολική χρήση της μπορεί να έχει παρενέργειες ή να προκαλέσει κάποια αλληλεπίδραση με άλλα βότανα και φάρμακα. Αν έχετε κάποιο πρόβλημα υγείας, πρέπει να παρακολουθείστε από το γιατρό σας, ιδιαίτερα αν παίρνετε αλόη βέρα από το στόμα.
Όταν η αλόη βέρα χρησιμοποιείται για επάλειψη στο δέρμα, θεωρείται ασφαλής, αρκεί ο χυμός να μην μπαίνει κατευθείαν πάνω σε εκτεταμένη ανοιχτή πληγή. Το ενδεχόμενο να προκαλέσει κάποια αλλεργική αντίδραση είναι σπάνιο. Από την άλλη, η κατανάλωση αλόης βέρα από το στόμα θέλει προσοχή, γιατί μπορεί να προκαλέσει κράμπες και διάρροια.
Oι γυναίκες στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού, αλλά και όσοι έχουν προβλήματα, όπως πόνους στην κοιλιά, ιστορικό ειλεών ή αλλεργία στο σκόρδο, στο κρεμμύδι και σε άλλα φυτά της οικογένειας αυτής, πρέπει να αποφεύγουν την αλόη βέρα.
Η αλόη βέρα μπορεί να αλληλεπιδράσει με την υδροκορτιζόνη, τα διουρητικά, τα αντιπηκτικά και με τα φάρμακα για το διαβήτη. Έτσι, μπορεί, για παράδειγμα, να βελτιώσει τη λειτουργία του παγκρέατος, με αποτέλεσμα να χρειαστεί προσαρμογή της δόσης ινσουλίνης. Λόγω της καθαρτικής της δράσης, μπορεί ακόμα να ρίξει τα επίπεδα του καλίου στο αίμα και να προκαλέσει αρρυθμίες.

 

Bibliography

[HTML] Aloe vera: a short review
A Surjushe, R Vasani, DG Saple - Indian journal of dermatology, 2008 - ncbi.nlm.nih.gov
 
[HTML] The efficacy of aloe vera used for burn wound healing: a systematic review
R Maenthaisong, N Chaiyakunapruk, S Niruntraporn… - burns, 2007 - Elsevier
 
Aloe vera in dermatology: a brief review.
A Feily, MR Namazi - … ufficiale, Societa italiana di dermatologia e …, 2009 - europepmc.org
 
[HTML] Antiinflammatory activity of extracts from< i> Aloe vera</i> gel
B Vázquez, G Avila, D Segura, B Escalante - Journal of …, 1996 - Elsevier